Konwalia

Już w starożytności uznawana była za złoty środek leczniczy - medyczne właściwości konwalii zostały odkryte już w starożytnych Chinach.

W Polsce na przestrzeni wieków w literaturze i folklorze nazywano ją między innymi dzwoneczkami majowymi, lanuszką, kokoryczką, majówką, lilią z doliny (anielska nazwa to lilly of the valley) a nawet leśną ksieżniczka. Związanych jest z nią wiele legend. Najbardziej znana mówi, że wyrosła z łez Maryi płaczącej pod krzyżem Jezusa. Inna, że jej kwiaty powstały z łez pierwszej kobiety - Ewy. Średniowieczni mnisi konwalię nazywali „drabiną do nieba”. Stąd też tradycja dekorowania nią ołtarzy i komunijnych wianków.

W składzie konwalii majowej wyróżnia się przede wszystkim: glikozydy nasercowe (konwalatoksynę, konwalozyd, konwalatoksol i lokundiozyd), saponiny steroidowe, flawonoidy, fenolokwasy, sole minerale oraz olejki eteryczne.

Ze względu na swój skład konwalia majowa wykazuje właściwości łagodzące zaburzenia rytmu serca, niwelujące objawy choroby reumatycznej, wzmacniające procesy kognitywne i pamięć, moczopędne, zmniejszające bezsenność, uśmierzające bóle migrenowe oraz łagodzące objawy menopauzy. Dodatkowo pomaga w leczeniu trądziku, łuszczycy i łupieżu. Silne olejki eteryczne wykorzystywane są natomiast do produkcji perfum.

Produkty z konwalią majową występują pod postacią: ziela, wyciągów, nalewek, tabletek, kremów oraz kropli.

Do stosowania konwalii majowej należy podchodzić z dużą ostrożnością. Skutkami ubocznymi wynikającymi z przedawkowania są nudności i wymioty , biegunka, zawroty i bóle głowy, zaburzenia rytmu serca, spadki ciśnienia tętniczego, halucynacje i rozszerzenie źrenic . Poza tym preparaty z konwalią wchodzą w niepożądane interakcje z wieloma lekami (w szczególności nasercowymi).

Leśna ksieżniczka i ogrodów ozdoba,
pomoże, gdy spotka Cię serca choroba.
Używaj majówki rozsądnie i dystansem,
a ciało wypełni się zdrowym balansem.