Mak czerwony

Jedna z najstarszych roślin leczniczych uprawianych przez człowieka. Z jej cennych właściwości korzystano już 4000 lat p.n.e. Starożytni Sumerowie stworzyli przepis na pozyskiwanie opium. O surowcu wspomina także Hipokrates. Za jego czasów mak okrzyknięto remedium na napady epilepsji, bezsenność i problemy z trawieniem. W połączeniu z cykutą (szalejem) opium służyło do uśmiercania skazańców.

W 1806 roku z opium wyizolowano morfinę, która odtąd służy jako jeden z najsilniejszych środków o działaniu przeciwbólowym. Od początku XX wieku opium uznawane było za narkotyk i zakazano jego sprzedaży. Opium może powodować szereg działań niepożądanych - upośledzenia układu oddechowego, spowolnienie akcji serca i zasinienie skóry. Może też dojść do utraty przytomności, a nawet zgonu 💀.

Obecnie mak lekarski można uprawiać wyłącznie na potrzeby przemysłu farmaceutycznego, a odmiany o niskiej zawartości morfiny wykorzystywane są w branży kosmetycznej i spożywczej. Nie musicie się obawiać przedawkowania makowca czy słodkiej bułki z makiem.

W skład maku lekarskiego wchodzą: opium (flawonoidy, kwasy fenolowe, alkaloidy - głównie morfina, kodeina i papaweryna, sole mineralne (wapń, magnez, mangan, potas), witaminy (E i z grupy B), tokoferole, sterole roślinne, kwasy (oleinowy, palmitynowy i linolowy).

Na szczególną uwagę zasługują alkaloidy i opoidy, czyli substancje, które wykorzystywane są jako leki przeciwbólowe. Mak lekarski działa również przeciwzapalnie, rozkurczająco na mięśnie gładkie, uspokajająco, zapierająco, przeciwpotnie, przeciwwymiotnie, przeciwkaszlowo i narkotycznie.

Ekstrakty na bazie maku stosowane są stosowane również w kosmetyce. Kremy przeznaczone są do pielęgnacji cery wrażliwej i naczynkowej. Dostępne są również mydła, maseczki, serum i olejki do włosów. Olej makowy nawilża, regeneruje i wygładza skórę, dzięki czemu może być stosowany na cellulit.

Kuszący wyjątkowym kwieciem,

mak jest znany w całym świecie.

Tworzy się z niego substancje zakazane,

a także ciasta przez wielu lubiane.